Nova Zembla.

 

Zo, we hebben er weer een uitzetting opzitten. En wat voor één. Vorig jaar was het koud en in maart 2006 stonden we ook al eens in de sneeuw, maar dit sloeg alles. Toen ik om 4 uur ‘s middags de autodeur opensloeg was m’n eerste reactie: "Dit kan echt niet!".

 

De wind was oostelijker dan verwacht en blies vol over het Gooimeer. Goddank stond er een toiletgebouw waar we ons de volgende uren aan vast hebben geklampt. Ik verwachtte helemaal geen opkomst meer, maar wonderlijk genoeg was het, zelfs zonder gelegenheidsspits Jos Holla, drukker dan ooit. Dat op zich was al hartverwarmend. Mark van der Ham had voor een generator en lampen gezorgd en het feest kon beginnen.

 

Nog maar een geluk dat karpervissers (kou of geen kou) altijd wat te lullen hebben want de vis van Koos kwam ruim een uur later dan gepland. Met een zucht van verlichting togen we aan het werk. Nog 166 spiegels te gaan.

 

We waren erg enthousiast over de vissen. Weliswaar was het gros behoorlijk kaal, maar alsof ze waren geselecteerd (is niet zo) zat op de meeste vissen wel een of meer karakteristiek schubben en dat is een weldaad voor de terugzoeker. Ik was het alweer een beetje vergeten maar die Kooskarpers zijn heel variabel van kleur en bovendien ongeschonden. Je zou er bijna de kou door vergeten. Ik mocht ook niet klagen met m’n drie lagen kleding en een poolpak en Canadese klomplaarzen, er liepen er ook een paar rond in een enkele spijkerbroek. Bovendien had ik nog een luizenbaan (karper op de plank zetten) vergeleken met anderen. Je zou, zoals Jeroen, helemaal uit Bergen op Zoom komen om een dagje te helpen en jezelf terugvinden in een poolnacht bij een teil met ijswater waaruit je geacht wordt om om de zoveel seconden met je blote handen een karper te grijpen en die op de meetplank te leggen.

 

Bert, de kaartjesschrijver, Vooijs, toch al niet de luidruchtigste van het stel, werd nu wel erg stil. Misschien kan Henk een plankfoto laten zien met het handschrift van Bert zo rond karper 120. Dat spreekt boekdelen. Het ware gevecht tegen de elementen was twintig meter verderop in de volle wind bij het opslagnet in het hooguit kniediepe water. Paul, Theo en Mark (en ik zal er nog wel één vergeten zijn) weerden zich kranig. Vanaf onze positie bij het toiletgebouw zag je in het licht van de bijna volle maan een dans van silhouetten. De palen waaiden de grond uit, en wat erger was: veel uitgezette karpers kwamen niet tegen de wind/stroming in en strandden roemloos. Stuk voor stuk moesten ze naar dieper water geholpen worden geloodst.

 

We kregen dit keer ook wat hoger bezoek dan gebruikelijk. Gewaardeerd werd het bezoek van de secretaris van de federatie NWN (de visrechthebbende en belangrijkste bekostiger van het project) Kees Schotanus. Minder gewaardeerd werd het bezoek van twee undercover ambtenaren in functie die waarschijnlijk dachten een bende stropers op te kunnen rollen. Het was zaterdag volgens AT5 ‘de dag van de lach’ maar dat was aan die heren uit Naarden kennelijk verre voorbij gegaan. Hoe netjes we ook probeerden uit te leggen met wat voor rechtmatigs, ja zelfs nobels we bezig waren de toon bleef bars. De politie behoort immers alles te weten wat zich afspeelt aan het water… Henk was blij dat ie even iets anders voor z’n camera had dan spiegels en drukte af. Dat moest ‘in naam der wet’ worden gewist… Ik weet niet of ik nu een proces verbaal aan m’n broek heb, maar m’n gegevens hebben ze.

 

Het gedoe bij het opslagnet vertrouwden ze al helemaal niet en loerend en spiedend liepen ze die kant op. Het toeval wilde dat net op dat moment een door Bert beschreven kaartje het luchtruim koos en voor de ambtenaren in functie langs dwarrelde. Een van de twee zette gelijk rennend de achtervolging in. Dat kaartje bevatte natuurlijk zwaar belastend bewijsmateriaal. De sterke arm vergaloppeerde zich daarbij echter en beet in de verijsde modder. Er waren onder ons die smalend lachten en joelden, maar ik stond te ‘sssttt-en’ want ze hadden mijn naam en om nou te moeten knorren voor een SKP gaat wat ver.

 

Henk en ik willen jullie weer hartelijk bedanken voor de hulp en deze onvergetelijke avond. Op naar de laatste uitzetting.

 

Joris.

 

_________________________________________________________________________________________________

   

Het spiegelkarper project Zuidelijke Randmeren

   

 wordt mede gesponsord door: