15 december 2007: de vierde uitzetting.

 

Inmiddels zijn we al weer toegekomen aan de vierde uitzetting van het Spiegel Karper Project Zuidelijke Rand-Meren. Deze keer was het Nijkerkernauw aan de beurt. Er zou 500 kilo Villedon spiegels geleverd worden, en het was een gecombineerde uitzetting. Er was namelijk een uitzetting aan beide zijden van de daar aanwezige sluis. Aan de kant van het gooimeer (het Nijkerkernauw) ging het SKP-ZRM uitzetten, en aan de andere kant (het Nuldernauw) ging het Spiegel Karper Project Veluwe Rand-Meren eveneens 500 kilo uitzetten.

 

Het weer zat in ieder geval niet tegen. Het was droog, met hl af en toe een zonnetje en niet te veel wind. Vrdat de spiegels arriveerden moest er eerst een 'opvangvoorziening' geregeld worden. Langs de wallenkant werd daarvoor een net geplaatst waarin de spiegeltjes tijdelijk bewaard zouden worden. Mark van de Ham heeft zo ongeveer de gehele middag in het water vertoefd om voor de aanvoer van vis te zorgen, een compliment waard dacht ik zo. Zeker gezien de watertemperatuur op dat moment, die zal zo rond de 4 graden hebben gelegen.......................

 

  

De spiegels kwamen wat aan de late kant (ze kwamen rechtstreeks uit Frankrijk), maar toen ze dan met een vertraging van ongeveer een half uurtje arriveerden kon de vierde uitzetting van start. Allereerst natuurlijk weer het ritueel van uitladen, versjouwen en in het tijdelijk verblijf onderbrengen. Ondertussen werden enkele opvallende exemplaren nog even bewonderd. Het waren deze keer wel wat grotere vissen dan de voorgaande keer, de kleinste die ik me kan heugen woog 950 gram. De grootste was echter ruim 4 kilo.

 

  

 

    

En en ander kan je op de foto's goed terugzien. Al met al is het iedere keer weer een beste klus voor de vrijwilligers. Nou kom ik altijd even kijken en wat foto's nemen, maar meestal ga ik halverwege weer op huis aan. Deze keer niet.

 

Voor ik er erg in had was ik gepromoveerd tot secretaris en mocht ik de formuliertjes invullen die tezamen met de vis gefotografeerd worden. De gegevens die erop staan zijn: nummer, lengte, gewicht, datum en plaats van uitzetting. Op zich een fluitje van een cent, maar op een gegeven moment wordt het toch wel koud, zeker als je er zoals ik niet op gekleed bent, en dat schrijft niet zo lekker. Maar eigenlijk mag ik dan nog niet mopperen. Ieder vis moet namelijk gewogen en

gemeten worden, en degenen die de mazzel hadden om zich hiermee bezig te houden begonnen op een gegeven moment al aardige rode vingertjes van de kou te krijgen. Eerlijk gezegd had ik bij nummer 50 al zoiets van: ..... zucht ....... en er waren er nog heel wat te gaan. Maar we hadden geluk. De mannen die aan de andere kant aan het uitzetten waren werkten met 2 teams, en dat ging beduidend sneller. En ze waren zo aardig om ons vervolgens te assisteren met een 100 tal spiegels. Kijk, dat schoot lekker op. Hieronder zie je 2 foto's van de uitzetting aan de andere kant van de sluis. Nogmaals bedankt, het was super!!

 

 

Onder deze tekst je een tweetal foto's van vissen die er eigenlijk op het eerste gezicht een beetje uitsprongen De eerste is een mooie stevige spiegel, en de tweede is een echte rijen. Verder zie je dat alles er op de achtergrond klaar voor staat, het meten, wegen en fotograferen kon beginnen.

 

 

Hieronder vind je de foto's die je stap voor stap door het hele proces heen leiden. Om te beginnen moest er natuurlijk vis uit het net worden gehaald, hiervoor werd een speciaal schepnet gebruikt. Met een grote bak werden de vissen met een stuk of 25 tegelijk aangevoerd.

 

 

Vervolgens werd de vis door Ed gewogen. Het gewicht werd doorgegeven aan mij, ik schreef het op een formulier en gaf de vis een nummer. Hierna werd de vis door Guido gemeten, en ook de lengte werd aan mij doorgegeven. Als ik ook dit op het formulier had geschreven gaf ik het formulier aan Joris, en werd dit formulier tezamen met de vis door Henk op de foto gezet. Zo kan je dus van iedere vis de lengte en het gewicht bij de uitzetting terugvinden. En zo kan een foto van de vis ook gemaild worden aan degene die de vis met het betreffende nummer geadopteerd heeft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rechtsboven zie je dan het eindresultaat. Vis nummer 85 (niet geheel toevallig door mij geadopteerd) heeft een lengte van 50 centimeter, en een gewicht van 2600 gram. De originele foto krijg ik tzt nog, maar voorlopig moet ik het hier even mee doen.

 

Je kunt je wel voorstellen dat het een heidens karwei is om iedere vis op deze manier te 'registreren', maar het kan nou eenmaal alleen op deze manier. Datzelfde geldt voor het weer. In de zomer zou het voor ons wat aangenamer zijn geweest, maar voor de vis zal een hogere temperatuur zeker niet goed zijn. Dus men heeft weinig keus hierin.

 

 

 

Uiteindelijk werden de vissen door Remon en Jeroen losgelaten in het Nijkerkernauw. Het is iedere keer weer opvallend om te zien dat de vissen her en der uit het water springen. Ik heb geen idee waarom ze dat doen, maar het gebeurt iedere keer weer. Een leuk gezicht in ieder geval. Omstreeks 17:15 uur werd de laatste vis in vrijheid gesteld, en kon de boel opgeruimd worden. Mooi op tijd trouwens, want het begon al aardig te schemeren. Met niet al te veel gevoel meer in mijn tenen, benen en vingertoppen ging ik weer op huis aan.

 

 

Al met al kan ik natuurlijk zeggen dat ik even lekker een frisse neus heb gehaald, maar eigenlijk heb ik het gewoon stervenskoud gehad, en was ik blij dat thuis de kachel brandde. Maar goed, de volgende keer wil ik echt wel weer de formuliertjes invullen, alleen leg ik dan wel voor de zekerheid mijn warmtepak achter in de auto!!

 

_________________________________________________________________________________________________

   

Het spiegelkarper project Zuidelijke Randmeren

   

 wordt mede gesponsord door: