"Gooien in oktober 2014".

 

 

Het werd een tijdje geleden tijdens de schoonmaakdag zijdelings geopperd door Rody: een wedstrijd organiseren zonder voerbootjes, gewoon omdat het misschien wel weer eens leuk is. En hoewel ik doorgaans bekend sta als enigszins eigenzinnig en eigenwijs ben ik natuurlijk nooit doof voor leuke ideen, ik vond dit er eentje om weer een extra element aan de dagwedstrijden toe te voegen. Helaas kwam Michel er niet meer aan toe om nog een dagwedstrijd te organiseren, vandaar dat ik besloot om het zelf te doen en dan inderdaad zonder voerboten. Het was overigens wel een wedstrijd met een bijzonder tintje: het was namelijk de laatste in de stijl zoals we die jaren gewend zijn, in 2015 gaan we de zaken anders aanpakken, daarover later meer.

 

Het achterste deel van het parcours was reeds aan een andere vereniging vergeven waardoor we niet meer dan 14 koppels kwijt konden en zoals we ondertussen wel gewend zijn zat ook deze wedstrijd al snel weer helemaal vol. Dat blijft toch wel leuk vind ik, de animo is door de jaren heen steeds groot gebleven ondanks het feit dat er wel eens trouwe deelnemers afhaken. Zodoende verschenen we met 14 koppels bij de loting en omdat er deze keer geen lootjes teruggelegd konden worden mocht ieder team een graai in het bekende bakje nemen.

 

Overigens had onze nieuwe sponsor "Bossche Boilies" voor iedere deelnemer een leuk testpakketje met bollen klaarliggen, een bijzonder leuk gebaar!

 

Sommigen waren uitermate tevreden over de getrokken stek, anderen waren gematigd positief, hoe dan ook, iedereen ging als een speer naar de stek om zich voor te bereiden op de laatste wedstrijd van 2014. Zoals gebruikelijk was het om 7:00 uur nog te donker om nauwkeurig in te gooien, wij zijn daarom maar begonnen met een bak koffie. Toen het licht genoeg was werden de lijnen na het ingooien geclipt, werd de afstand op de oever uitgelopen en werden de markeerstokjes geplaatst. Hier zouden we de hele dag nog plezier aan beleven, dit is immers de makkelijkste manier om heel simpel je rig op de vooraf bepaalde plaats te krijgen. Ook de buren links van ons deden dit zo, daarom konden we eens mooi in de gaten houden hoe vaak zij de hengels opnieuw ingooiden. Gluren bij de buren zeg maar hahahaha.

 

Vervolgens was het wachten op de eerste aanbeet. Omdat ik zelf de eerste weging deed (we werken ook hier met een weegplicht) zou ik snel genoeg horen wanneer de eerste vis zich meldde. Dat duurde toch nog wel even, pas n 9 uur ging de weegtelefoon en kon ik op pad naar Dave om de eerste vis te wegen. Een mooie schub van 4,8 kilo werd in de boeken bijgeschreven en de weegtelefoon bleef bij Dave achter, de volgende vangstmelding was voor hun.

 

 

Sinds de vorige wedstrijd noteer ik de tussenstanden en zet die op internet zodat de deelnemers een beetje weten hoe het er voor staat, vandaar dat ik om 11 uur voor de juiste tussenstand het nummer van de weegtelefoon belde. Ik kreeg wederom Dave aan de lijn, hij vertelde dat er verder niks bijgevangen was en dat hij schrok van de telefoon. Een 'beller' zou immers betekenen dat er elders ook vis was gevangen en dat zijn koppositie op de tocht kwam te staan. Om het vooral leuk te houden hebben we Dave daarna met enige regelmaat en met verschillende telefoons gebeld, een beetje plagen moet kunnen toch .........

 

Er gebeurde echter helemaal niks, en ik besefte dat Dave op deze manier aan het einde zelf zou weten dat hij gewonnen had als er geen vis gemeld werd. Om de spanning daarom nog even op te voeren heb ik de weegschaal bij hem opgehaald (in eerste instantie wou hij hem aan Mario niet afgeven), iets wat enige overreding kostte maar uiteindelijk had ik hem toch in mijn bezit. Iets met 'organisatie bepaald enzovoort ....'. Vervolgens even een half uurtje wachten, met enige bombarie naar zijn buren rijden en met een goed zichtbare weegtas (zoooo vies blauw die tas) naar de waterkant gelopen waar Jannic zich afvroeg wat ik kwam doen. Ik heb Jannic uitgelegd wat ik kwam doen en gevraagd of hij, mocht Dave hem iets vragen, zou willen zeggen dat hij van mij niks mocht vertellen. Bij de terugrit langs Dave keken beide heren stug voor zich uit alsof ze me niet in de gaten hielden, ik wist genoeg.

 

En inderdaad, bij de prijsuitreiking was Dave er van overtuigd dat er nog een vis was gevangen. Ik heb hem even laten zweten maar daarna toch verteld dat hij de enige met vis was en dat hij dus de wedstrijd had gewonnen. Top voor Dave, voor de overige deelnemers een dramatische score uiteraard.

 

 

De prijzen tafel.

 

 

Het heeft even wat inspanningen gekost maar ik denk dat we deze wedstrijd wederom echt een ontzettend mooie prijzentafel hadden, dit alles mede mogelijk gemaakt door onze vertrouwde sponsoren All In Partikels en Raven Fishing & Outdoor. Daarnaast werd "de Heerema Schaal" ook dit jaar weer gesponsord door SKV Karpertrips en konden we een nieuwe sponsor verwelkomen: Bossche Boilies.

 

 

 

 

En als nieuwe sponsor wil je dan natuurlijk ook gezien worden, wij geven daar graag alle ruimte voor uiteraard. Nadat iedereen zich rond de prijzentafel had verzameld kon ik de winnaar bekend maken, gezien het resultaat wist ik deze keer de volledige eindstand uit mijn hoofd. Omdat we deze keer minder ruimte en dus minder deelnemers hadden zouden de prijzen niet per koppel verdeeld worden maar per persoon. Voordat het echter zover was hadden we eerst nog een nadere prijs te vergeven: "De Heerema Schaal".

 

 

 

De winnaar van "De Heerema Schaal 2014": Klaas Keen.

 

Zoals gezegd was er tot de laatste wedstrijd nog van alles mogelijk, helaas speelden de vissen het spelletje niet mee. Gevolg was wel dat het tot de laatste minuut spannend bleef, 1 vis voor n van de 6 kanshebbers kon "goud" betekenen. Er kwam echter zoals gezegd geen enkele vis meer op de kant waardoor Klaas Keen uiteindelijk de schaal in ontvangst kon nemen en volgend jaar kan vissen op Forrest Valley, een supermooie prijs gesponsord door SKV Karpertrips.

 


 

 

 

De winnaars van "Gooien in oktober 2014": Dave en Richard.

 

En uiteindelijk kwamen we dan toch bij de winnaars terecht, Richard maar vooral ook Dave aangezien hij degene was die de enige vis van de wedstrijd wist te vangen. Na de felicitaties konden zij hun prijs in ontvangst nemen, een schitterende trolley van Fox.

 

 

 

De vanger van de grootste vis.

 

En omdat Dave de enige vis van de wedstrijd wist te vangen had hij uiteraard ook meteen de grootste vis van de wedstrijd, deze prestatie werd beloond met een aardigheidje: een bestekset van X2

 

 

Daarna kwamen alle andere deelnemers aan de beurt, via een vlotte loting kon iedereen op zijn beurt een prijs uitzoeken, ik denk dat iedereen uiteindelijk toch wel tevreden huiswaarts keerde. Het zat er weer op, da laatste wedstrijd van 2014.










 

 

Jos.