"De Slag om September 2014: 5 t/m 7 september.

 

 

Inmiddels is de vierde wedstrijd uit het programma van de KCA de revue gepasseerd, het schiet alweer lekker op met de wedstrijden van 2014. En toch kijk ik er iedere keer weer naar uit, lekker een weekendje langs de vaart met hopelijk een beetje redelijk weer maar gegarandeerd iedere keer weer een gezellige vismaat én goed en vooral gezond (kuch) eten. Wat wil een mens nog meer?

 

Nadat ik de donderdag voorafgaand aan de wedstrijd met Mario het parcours had uitgezet waren we vrijdag rond 13:30 wederom ter plekke om te checken of het parcours verlaten was en om de steknummers uit te zetten. Door het vele wier hadden we in eerste instantie besloten om op het achterste gedeelte wat minder koppels te plaatsen, uiteindelijk kwam ik daar toch weer op terug waardoor we vrijdag op de valreep alsnog het één en ander konden aanpassen.

 

Tot onze verbazing was er al een deelnemend team aanwezig die het parcours eens rustig wilde verkennen om op die manier een gerichte keuze te kunnen maken bij de loting, om maar even aan te geven hoe enthousiast deelnemers kunnen zijn. Na even kort wat extra informatie over het parcours te hebben gegeven gingen we weer verder met het plaatsen van de bordjes waarna we op ons gemak de loting konden voorbereiden. Langzaam maar zeker druppelden de deelnemers ook alweer binnen, het werd weer een gezellige boel. Leuk is ook dat we in Tjarda een fotografe hebben gevonden waarmee ik de vorige wedstrijd had afgesproken dat ze wat plaatjes bij de loting zou maken, en zo gebeurde het dat we voor de eerste keer in een wedstrijdverslag ook veel foto's van de loting hebben. Iets wat ik eigenlijk altijd weer vergeet dus dan zullen we ze laten zien ook!

 

 

Eindelijk was het dan 16:00 uur en begonnen we ook deze keer met een toelichting op de inhoud van de (gevreesde) blauwe tas waarmee het weegteam op pad moet. Even een korte uitleg over het wegen en nog wat algemene puntjes zoals afspraken maken over 'wat te doen' bij onweer en bliksem. Standaard formaliteiten ondertussen maar toch belangrijk genoeg om iedere keer weer te herhalen. Die 'weegplicht' is overigens echt een uitkomst, ik heb het idee dat het uitstekend loopt en dat het allemaal best wel op te brengen is. 's Nachts uiteraard iets minder maar het blijft een perfecte oplossing volgens mij.

 

 

Zoals je hieronder kunt zien zat de stemming er direct al lekker in, de vraag is alleen of het uitsluitend plezier is of dat er misschien ook een stukje spanning voor de loting bij zit. Laten we het maar op het eerste houden ......

 

 

Vervolgens werd de loting gestart, net als alle voorgaande edities mocht het gekozen lotnummer weer 1 keer teruggelegd worden maar moest de volgende stek dan wel genomen worden. Dit geeft toch iedere keer weer wat leuke plaatjes: men trekt een nummer, is het echt niks is de keuze niet zo moeilijk (doorgaans betreft het dan de stekken achterin) maar wat als het een twijfelgevalletje is? Nummer 6 bijvoorbeeld, of nummer 11. Altijd lastig, daarom werd de achterban veelvuldig ingeschakeld zoals je op sommige foto's goed kunt zien.

 

 

Uiteindelijk waren de stekken verdeeld en kon iedereen op pad om op zijn (of háár ) stek het bivak op te bouwen en zich voor te bereiden op een wedstrijd van 43 uur. Het was overigens wat bedenkelijk weer: warm, misschien zelfs benauwd, weinig tot geen wind en bewolkt wat resulteerde in echt 'pannekoekenwater' zoals dat tegenwoordig in de volksmond genoemd wordt. Ook de luchtdruk was naar 'horen zeggen' niet optimaal, en daarnaast waren de vangstmeldingen van de afgelopen weken ook ver onder de maat. Het zou een wedstrijd worden waar 1 of 2 visjes het verschil konden maken ............

 

De start van de wedstrijd was rustig te noemen, eigenlijk gebeurde er simpelweg helemaal niks. Ik had speciaal voor deze wedstrijd een webpagina gemaakt (www.hsvog.nl/kca/stand) om zo de deelnemers en andere geďnteresseerden op de hoogte te kunnen houden van het wedstrijdverloop. In combinatie met Facebook is dit leuk om in te zetten, maar helaas was de eerste update was snel klaar: er was helemaal niks gevangen om 22:00 uur ...........

 

Uiteindelijk werd de eerste vis pas om 23:30 uur gemeld vanaf stek nummer 14. Mason was de gelukkige vanger van een mooie schub van 7 kilo, niet slecht voor Flevolandse begrippen. De heren stonden hiermee niet alleen in 1 keer bovenaan maar hadden op dat moment óók de grootste vis in hun bezit. Een mooie start.


 

 

Maar nog geen 10 minuten later kon het weegteam van dat moment alweer op pad, deze keer naar stek nummer 1. Het was Sylvester die een schubje van 3,5 kilo had gevangen, niet de grootste maar in deze moeilijke tijden telt ieder pondje. En omdat hij om 00:50 uur weer de tent uit moest om te drillen kon hij zich vanaf dat moment de koploper noemen: een tweede schub, deze keer eentje van 4,5 kilo bracht het totaal van hem en zijn maatje Wim op 8 kilo en dus stonden ze al snel bovenaan de ranglijst.

 

 

 

Niet erg veel later kwam Marco echter op gang, Marco wist achtereenvolgens om 3:45 een schub van 4 kilo te vangen en vervolgens om 5:50 uur nog eentje van 5 kilo. Hiermee legde hij voor dat moment beslag op de eerste plek met een totaal van 9 kilo. Er was nog een lange weg te gaan maar deze waren alvast "in the pocket", en dat voelt toch lekker.

 

 

 

Zeker als vervolgens zijn maatje Dave ook nog een visje weet te vangen, het duurde weliswaar tot 10:05 uur maar ach, als de rest niks weet te vangen maakt dat allemaal niet zoveel uit natuurlijk. Dave had een schub van 3,5 kilo aan de haak waarmee de koppositie van de heren versterkt werd. Het zag er goed uit voor ze.

 

Pas om 10:55 kon het weegteam weer op pad, deze keer naar stek 13 waar Jeroen een leuke schub op de mat had gekregen. Deze vis woog 3,3 kilo waarmee ze op de vierde plaats belanden maar sowieso de loting ontliepen. En wie weet wat er nog zou volgen .....

 

 

 

Ergens in de middag hadden onze buren een aardige fluiter, nieuwsgierig als we zijn keken we gelijk over het water of we iets konden zien. We zagen geen vis maar wel een eend die zich nogal hyper gedroeg ...... En inderdaad, Michael had het voor elkaar. De eend bleek feilloos gehaakt te zijn en kon gelukkig zonder noemenswaardige schade weer teruggezet worden.

 

Pas om 01:15 uur kon het weegteam weer voor een vis op pad, deze keer naar stek nummer 19 helemaal achteraan op het parcours. Het was Rudy die een schub op de mat had, en het was nog een beste ook: 8,2 kilo en daarmee op dat moment de zwaarste van het weekend en op dat moment goed voor de tweede plek.

 

 

 

2 uur later werd er op stek 9 na de eend dan toch ook een karper gevangen, het was Edwin die hem op de mat kreeg. Het was een schub van 3,4 kilo dus de eerste plek was nog ver weg maar een plekje bij de SMEK's (Sukkels Met Een Kokertje) was ontlopen. Ook stek 13 liet zich weer horen, Mark kreeg de tweede vis op de mat met een gewicht van 4,1 kilo. Nog niet genoeg voor de leiding in de wedstrijd maar ze deden zeker wel lekker mee voor de overwinning.

 

 

 

Ook stek 19 wist een tweede vis te melden, het was deze keer Marco die een schub van 6,7 kilo op de mat kreeg. Helaas is de foto wat mislukt omdat de venstertjes van de camera af en toe niet werken, maar het is allemaal nog net te zien gelukkig. Daarna kwam er een melding van stek 15 waar Dennis de gelukkige was. Een leuke schub van 4 kilo werd om 4:30 even uit zijn element gehaald voor een foto waarna hij snel weer terug kon.

 

 

Maar ving ik dan zelf niks? Nee, het zat er echt niet in deze keer en ook mijn maat Johan kreeg het niet voor elkaar een vis op de mat te krijgen, ondanks het feit dat we echt alles geprobeerd hebben. Wel had ik de laatste nacht een behoorlijke fluiter maar helaas sloeg Johan in het luchtledige (hij is namelijk altijd als eerste bij de hengels, ik ben nooit zo vlot). Teleurstelling alom, reden voor een berichtje op Facebook hierover.

 

Wat vervolgens bijzonder grappig was, was dat ik bij het noteren van een tussen stand ineens iets bij stek 10 (onze stek dus) zag staan ....... Een uiterst oplettend weegteam dus hahahaha.

 

Maar gelukkig werd er elders nog wel een visje gevangen, bijvoorbeeld door Mason die om 5:20 uur wederom een mooie schub wist te melden van 6,3 kilo waarmee hij samen met Jannic goede zaken deed voor de wedstrijd. Nog een redelijk visje erbij en ....... Helaas voor hun wist Dave om 5:50 uur de vierde vis van zijn team te vangen, een schub van 5,5 kilo verdween tijdelijk even in de weegzak. Hiermee stonden de heren met een totaal van 18 kilo stevig aan kop.

 

 

De vangst van een schub van 3,9 kilo van Mason om 11:00 uur vernaderde daar niks meer aan, toch deden ze hiermee goede zaken voor het eindklassement. Pechvogel van het weekend was overigens Marciano, die hield er wel een hele bijzondere manier op na om te testen of de haak scherp genoeg was. Het bracht hem uiteindelijk op de eerste hulp in het Flevoziekenhuis, maar na een eenvoudige ingreep verscheen hij na enige tijd gewoon weer op het parcours. Gelukkig maar!

 

 

Verder gebeurde er helemaal niks meer, al met al vielen de vangsten toch wel tegen en waren er maar liefst 12 koppels visloos gebleven, een opmerkelijk resultaat. Wat de vraag blijft natuurlijk waarom: is de vis er niet meer omdat er teveel gevist wordt, is er misschien teveel gevoerd op voorgaande wedstrijden of is er teveel natuurlijk voedsel? We hebben echt geen idee.

 

 

De prijsuitreiking.

 

Uiteindelijk werd het tijd voor de prijsuitreiking en moest ik nog even de scores optellen en checken, checken en checken om dan vervolgens alsnog bijna de mist in te gaan. Gelukkig bleef dat me bespaard al scheelde het weinig. Terwijl ik druk bezig was om de eindscore te berekenen konden de deelnemers nog even gezellig nakletsen en konden zij de prijzentafel alvast bekijken die we tegenwoordig zelf regelen en waarbij het uitgangspunt is dat iedere prijs nuttig, handig of gewoon leuk moet zijn, ik denk dat we daar weer aardig in geslaagd zijn. Uiteraard wel een woord van dank aan de sponsoren van de KCA:

 

 

Hartelijk dank voor jullie bijdrage, ik hoop dat de deelnemers nog eens aan jullie zullen denken! Overigens hebben we afscheid moeten nemen van Magic Carp Baits, jammer maar helaas. Het goede nieuws is dat we alweer een andere sponsor hebben, daarover later meer!

 

 

De prijzen tafel.

 

En dit is hem dan, voor iedereen wat leuks, de ene prijs uiteraard groter dan de andere maar alle prijzen zeker de moeite waard.

 

 

De grootste vis.

 

Na vanger van de grootste vis bleek deze keer Rudy te zijn, zijn schubkarper van 8 kilo was de zwaarste van het weekend. Voor hem hadden we een prijsje, een boilienaalden set van Solar. Een klein aardigheidje maar kwalitatief natuurlijk zo een beetje het beste op de markt. Ik hoop dat je er veel gebruik van zult maken.

 

 

 

 

De winnaars van "De Slag om September 2014": Marco en Dave.

 

Met een totaal aantal van 4 vissen met een totaalgewicht van precies 18 kilo waren Marco en Dave de winnaars, zij hebben al met al toch een uitstekende prestatie neergezet. Gefeliciteerd met jullie nieuwe tenten, jullie hebben ze verdiend.

 

 

 

En vervolgens kwamen dan de overige deelnemers aan de beurt, ook deze keer was er voor iedereen prijs, Mede dankzij onze sponsoren van DHC, All In Partikels en Karpervijver.nl en dankzij de mooie korting van Raven Fishing & Outdoor konden we toch weer wat moois neerzetten zodat iedereen tevreden naar huis kon.

 

 

En dan kan je nog alles zo goed in de computer zetten, als je het verkeerde bestand opent loop je alsnog het risico de mist in te gaan. Het ging gelukkig op de valreep goed waardoor Jannic en Mason toch gewoon verdiend tweede werden en met 4 schitterende karperhengels naar huis konden.

 


De tweede prijs was dus voor Jannic en Mason, de derde prijs was voor Rudy en Marco


De vierde prijs ging naar Wim en Sylvester, de vijfde naar Mark en Jeroen.


Ron en Dennis wonnen de zesde prijs, Michael en Edwin werden zevende.

 

 

 

 

SMEK's.

Vervolgens was het de beurt aan de SMEK's, oftewel de Sukkels Met Een Kokertje. Een kleine loterij moest bepalen in welke volgorde zij een prijs mochten uitzoeken, want zoals altijd gaat iedereen bij ons met een prijs naar huis. Hieronder vind je de foto's.

 

Kom kom kom kom kom kom ...............................

 

Geen visje kunnen vangen in 39 uur, een prestatie op zich waar ik persoonlijk niet echt trots op ben maar wat voor mij persoonlijk tekenend is voor het seizoen tot dusver. Ik heb het gevoel dat mijn pas aangeschafte FOX mat nog heel lang nieuw en ongebruikt zal blijven. Maar goed, mooi dat we iedereen nog iets mee konden geven, persoonlijk heb ik weer een heerlijk weekend gehad.

 

 

 

 

 

 

 

En tot zover weer een (foto)verslag van dit heerlijke weekend waarbij ik nog zeker een bedankje moet geven aan Rene voor het kopieer en plakwerk, aan Mario voor de hulp bij het uitzetten van het parcours en het langsbrengen van de prijzen, aan Tjarda en Rody voor het maken van een hele berg foto's en aan de deelnemers voor hun enthousiasme. Het was weer top!

 

 

Einduitslag van "De Slag om September 2014".

 

En tot slot dan nog het volledige eindoverzicht van de wedstrijd.

 

Totaal aantal vissen:  15 stuks

Totaal eindgewicht:    72.9 kilo.

 

 

Jos.